هوست (میزبان) محلی یا Local Host چیست؟

 هوست (میزبان) محلی یا  Local Host چیست؟ هنگامی که شما یک آدرس IP را در کامپیوتر خود فرا می خوانید، در واقع شما سعی می نماید با رایانه دیگری در اینترنت تماس بگیرید، اما وقتی با آدرس IP :  127.0.0.1 تماس می گیرید، با میزبان محلی ارتباط برقرار می نمایید. Localhost یا هوست محلی همیشه رایانه شخصی شماست. وقتی با میزبان محلی تماس می گیرید، رایانه شما با خودش صحبت می نماید. رایانه شما همیشه میزبان محلی را مستقیما شناسایی نمی کند. در داخل شبکه شخصی شما، لوکال هوست دارای یک آدرس IP جداگانه مانند 192.168.0.1 است. (در بیشتر موارد) که با آنچه که در اینترنت مورد استفاده قرار می گیرد متفاوت است. در واقع معمولا به صورت پویا توسط ارائه دهنده خدمات اینترنتی (ISP) اختصاص داده می شود. Localhost را می توان به عنوان سروری در نظر گرفت که در کامپیوتر شخصی شما استفاده می شود.

 هوست (میزبان) محلی یا Local Host چیست؟
 

 هوست (میزبان) محلی یا  Local Host چیست؟

 

این اصطلاح به طور کلی در زمینه شبکه استفاده می شود. Localhost فقط نام سرور مجازی نیست، بلکه نام دامنه آن نیز می باشد. درست مانند  .example ، .MSP، یا .invalid، در واقع  .localhost یک دامنه سطح بالا است که برای اهداف مستند سازی و آزمایشی رزرو شده است. هنگام دسترسی به دامین، یک loopback راه اندازی می شود. اگر در مرورگر به “http://localhost” دسترسی داشته باشید، درخواست از طریق روتر به اینترنت ارسال نمی شود. در عوض در سیستم شما باقی خواهد ماند. Localhost دارای آدرس IP (آی پی) :  127.0.0.1 است. این به سرور خود شما بر می گردد.
 

127.0.0.1 – loopback چگونه کار می کند؟

 

جهت برقراری ارتباط با یکدیگر در یک شبکه از آدرس های IP استفاده می شود. شرکت کنندگان در شبکه آدرس های منحصر به فرد خود را دارند. با استفاده از TCP/IP بسته های داده قادر به رسیدن به مقصد صحیح می باشند. پروتکل TCP/IP شامل پروتکل کنترل انتقال (TCP یا Transmission Control Protocol) و پروتکل اینترنت (IP یا Internet Protocol) در واقع از ویژگی های اصلی اینترنت به شمار می ایند. TCP/IP نیز در خارج از اینترنت در شبکه های محلی استفاده می شود. پروتکل اینترنت مسئول اجازه دادن به آدرس IP و subnet mask جهت آدرس دهی مشترکین در یک شبکه در طول انتقال می باشد.

 

تخصیص آدرس های IP عمومی توسط یک سازمان بین المللی تنظیم می شود که شرکت اینترنتی جهت نام ها و شماره های اختصاص داده شده (ICANN یا Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) می باشد. ICANN همچنین مسئول تخصیص نام های دامین به نام سیستم نام دامین (DNS یا Domain Name System) است. البته محدوده آدرس های خاصی جهت اهداف خاص رزرو شده‌اند، مانند محدوده از 127.0.0.0 تا 127.255.255.255. هیچ اطلاعات موثقی در مورد دلیل انتخاب این محدوده ها وجود ندارد. آدرس های IP در اینترنت به کلاس های مختلفی تقسیم می شوند. کلاس اول کلاس A با 0.0.0.0 (آدرس رزرو شده) آغاز می گردد و با 127.255.255.255 به پایان می رسد. 127 آخرین بلوک شبکه کلاس A است. جایگاه پر اهمیت آن می توانسد دلیل انتخاب آن باشد.

در این محدوده آدرس، یک Localnet می تواند راه اندازی شود. نکته خاص در مورد این محدوده این است که آدرس های IP به طور منحصر به فرد در آن تخصیص داده نمی شوند، همانگونه که به طور معمول اتفاق می افتد. در واقع، توسط ICANN رزرو شده است.

 هوست (میزبان) محلی یا Local Host چیست؟
 

اگر یک آدرس IP یا نام دامین مربوطه را در مرورگر خود وارد نمایید، روتر درخواست شما را به اینترنت ارسال می نماید که شما را به سرور متصل می کند. یعنی اگر 172.217.0.0 را وارد نمایید به صفحه اصلی گوگل خواهید رسید اما با 127.0.0.1 وضعیت متفاوت است. درخواست های این آدرس به اینترنت ارسال نمی شود. TCP/IP از اولین بلوک (127) تشخیص می دهد که شما نمی خواهید به اینترنت دسترسی داشته باشید، در عوض با خودتان قصد تماس دارید. درواقع شما یک loopback را راه اندازی می نمایید.

دلیل ایجاد یک دستگاه Loopback این موضوع می باشد که بک لینک ارئه شده با رایانه شما فعال گردد. از طریق سیستم عامل، در واقع یک راینترفیس مجازی می باشد که ایجاد می شود. این اینترفیس lo یا lo0 نامیده می شود و همچنین می تواند با استفاده از دستور ifconfig در سیستم های یونیکس نمایش داده شود. یک دستور مشابه در ویندوز ipconfig است.

 

لوکال هوست برای چه مواردی استفاده می شود؟

 

توسعه دهندگان از میزبان local جهت آزمایش برنامه ها و برنامه های وب استفاده می نمایند. مدیران شبکه از Loopback جهت تست اتصالات شبکه استفاده می کنند. یکی دیگر از کاربردهای لوکال هوست فایل هوست host’s file است که می توانید از Loopback جهت مسدود نمودن وب سایت های مخرب استفاده نمایید.

جهت اهداف تست

وب سرورها به طور کلی از میزبان محلی جهت برنامه نویسی اپلیکیشن ها استفاده می نمایند که نیاز به برقراری ارتباط از طریق اینترنت دارند. در طول توسعه، مهم است که بفهمیم آیا برنامه واقعا به همان شکلی که به اینترنت دسترسی دارد کار می کند یا خیر. سایر عملکردهای Localhost تنها در صورتی امکان پذیر است که فایل های مورد نیاز را بتوان در اینترنت یافت. همانطور که می بینیم بین باز نمودن یک سند HTML در کامپیوتر شخصی یا بارگذاری آن در سرور و دسترسی به آن تفاوت وجود دارد. عرضه یک محصول بدون آزمایش آن منطقی نیست. بنابراین لوپ بک loopback توسط توسعه دهندگان جهت آزمایش آنها استفاده می شود. آنها می توانند اتصال را برانگیخته نمایند و در عین حال از خطاهای شبکه نیز جلوگیری کنند. نکته مهم اینکه اتصال فقط به طور کامل در سیستم خودشان باقی خواهد ماند.

یکی دیگر از مزایای استفاده از لوکال هوست جهت اهداف آزمایشی سرعت آن است. به طور معمول هنگام ارسال درخواست از طریق اینترنت زمان بیش از 100 میلی ثانیه طول می کشد. حداکثر زمان ارسال فقط یک میلی ثانیه برای ارسال پینگ به لوکال هوست می باشد. صحت پروتکل اینترنت نیز با استفاده از این فناوری قابل پیاده سازی است.

اگر می خواهید سرور آزمایشی خود را بر روی رایانه شخصی خود راه اندازی نمایید تا از طریق میزبان محلی به آن دسترسی داشته باشید ، به نرم افزار مناسب نیاز دارید. نرم افزارهایی مانند XAMPP که به طور خاص جهت استفاده به عنوان میزبان محلی طراحی شده اند می توانند مورد استفاده قرار گیرند.

 

جهت مسدود سازی وب سایت ها

Localhost  همچنین می تواند فایل های میزبان را مسدود نماید. این فایل نسخه قبلی Domain Name System یا (DNS) است. در واقع آدرس IP را می توان به دامنه های مربوطه اختصاص داد. هنگامی که آدرس وب سایت را در مرورگر وارد می نمایید، نام دامنه به آدرس IP ترجمه می شود. پیشتر فایل میزبان بود، اما امروزه معمولاً از DNS جهانی استفاده می شود اما فایل میزبان هنوز در اکثر سیستم عامل ها وجود دارد. در ویندوز، فایل در قسمت \system32\drivers\etc\hosts یافت می‌شود در حالی که در macOS و سایر سیستم‌ های  Unix، در زیر /etc/hosts یافت می‌شود.

اگر هیچ تغییری در فایل انجام نشود، احتمالاً این دو ورودی باقی مانده است:

127.0.0.1       localhost

::1             localhost

 

تفکیک پذیری نام برای لوکال هاست نیازی به انجام از طریق اینترنت ندارد. Localhost همچنین می تواند از فایل میزبان جهت مسدود کردن وب سایت های خاص استفاده نماید. برای این کار، وب سایتی که باید مسدود شود باید در لیست وارد شود و آدرس IP : 127.0.0.1 باید به دامنه اختصاص داده شود. اگر شما یا یک اسکریپت مخرب سعی نمایید دامنه قفل شده را فراخوانی کنید، مرورگر ابتدا فایل میزبان را بررسی می نماید و ورودی شما را در آنجا پیدا می کند. از نام دامنه 0.0.0.0 نیز می توان استفاده نمود.

سپس مرورگر سعی می کند تا به وب سایت مربوطه در سرور با 127.0.0.1 دسترسی پیدا نماید. با این حال، بعید است که مرورگر بتواند آن را پیدا کند، چراکه فایل درخواستی در آنجا وجود نخواهد داشت. با این حال، اگر سرور آزمایشی خودتان راه‌اندازی شده باشد، مرورگر ممکن است home.html را پیدا نماید که فقط فایل خودتان است. اگر سرور آزمایشی خود را راه اندازی نکرده باشید، به جای وب سایت درخواستی، پیام خطا ظاهر می شود.

اطلاعات بیشتر در مورد کابل های فیبر نوری :

link

اطلاعات بیشتر در مورد کابل های شبکه مسی :

link

تجهیزات فیبر نوری:

link

 

مجتبی منتخبی

دیدگاه‌ها (0)

*
*